هفته نامه صدا - بیژن مومیوند: آمریکا همواره مورد توجه ایرانیان بوده است؛ چه آن زمان که سرزمین رویایی بسیاری بود، چه آن زمان که اهریمنی شد که خون جوانان از چنگش می چکید و سفارتش تسخیر شد و چه اکنون که ایران و آمریکا پای میز مذاکره هسته ای نشسته اند و به توافق چشم دوخته اند. اما این توجه فقط مختص ایرانیان نیست بلکه خیلی پیش تر از توجه ایرانیان، آمریکا از همان آغاز کشف شدن، مردم دنیا را- از دور و نزدیک و از هر آیین و مذهبی- همچون مغناطیسی به سوی خود می کشیده است. ابتدا اسکاندیناوی ها آمدند، بعد دریانوردی ایتالیایی که از طرف اسپانیا ماموریت یافته بود و بعد ایتالیایی دیگری که در خدمت انگلیسی ها بود و بعد اسپانیایی ها، پرتغالی ها، فرانسوی ها و... هر یک گوشه ای از آمریکا را کشف کردند و پرچم خود را در آن برافراشتند و مدعی مالکیت آن شدند و سپس بازگشتند و از دیده های خود راست و دروغ، داستان ها نقل کردند. مردم، این داستان ها را شنیدند و باور کردند و به راه افتادند و ظرف سیصد سال، میلیون ها نفر در آرزوی زندگی ای بهتر و برخوردارتر رهسپار آمریکا شدند. لئو هیوبرمن در «ما مردم...» داستان شکل گیری آمریکا را روایت کرده، داستان این که چگونه آمریکا پایه های اقتصادی خود را بر نیروی کار مهاجران اروپایی و برده های آفریقایی بنا کرد و سرگذشت مهاجران و ساکنان این سرزمین تا دوران معاصر. نویسنده، کتاب را با ش

وبسایت فرادید: "جیمز استنفلد" عکاس امریکایی یکی از مهمترین عکاسانی بود که مقارن با تاج گذاری محمدرضا پهلوی به ایران سفر کرد و از این مراسم عکاسی کرد."جیمز استنفلد" عکاسی است که کار در شاخه های مختلفی از عکاسی طبیعت و حیات وحش تا عکاسی خبری و مستند سازی اجتماعی را در کارنامه خود به ثبت رسانده است. او که در کارولینای شمالی متولد شد خیلی زود زیر نظر پدرش که عکاس مطبوعاتی بود با تکنیک های عکاسی آشنا شد و به صورت حرفه ای این رشته را دنبال کرد. استنفلد پس از آنکه توانست به استخدام مجله "نشنال جئوگرافی" دربیاید به بیش از 120 کشور سفر کرد و به عکاسی از طبیعت، زندگی مردم و حوادث و اتفاقات تاریخی پرداخت. در این میان یکی از مهمترین مجموعه عکس های او مربوط به مراسم تاج گذاری محمدرضا پهلوی در آبان 1346 است. تعدادی از عکس های این عکاس از مراسم تاج گذاری پیش از این بدون نام عکاس بارها منتشر شده است. + نوشته شده در شنبه سیزدهم آبان ۱۳۹۶ساعت 12:36&nbsp توسط جوزقی |

هفته نامه همشهری جوان - حورا نژادصداقت: مقایسه خود با دیگری کار خوبی است؛ زندگی و تلاش های هر کس زمان خاصی ثمره می دهد. بعضی ها حتی بعد از مرگ مشهور می شوند و آثارشان به چشم می آید. اما بعضی ها هم از همان جوانی میوه تلاش هایشان را می خورند. نمونه اش نیما یوشیج، شاملو، مشفق کاظمی، جلال آل احمد و... این جا تاریخ سرودن یا نوشتن اولین و مهم ترین آثار بعضی از نویسندگان و شاعران دوران معاصر را جمع کرده ایم. چون مسلما مجال پرداختن به همه نویسندگان نبود. فقط به تاریخ چاپ کتاب چند نویسنده اشاره کردیم که هم دنیایشان متفاوت از دیگران است و هم سال های شهرت و به چاپ رسیدن اولین اثرشان. دیدن این تاریخ ها مثل یک تلنگر است؛ تلنگر این که ما کجای مختصات دنیای آرزوهایمان هستیم؟ فقط این ها معیار اثبات شده ای نیست تا خودمان را به رنگش دربیاوریم و به هر زوری که شده در سنی مشابه مهم ترین اثر زندگی مان را بنویسیم اما از آن دسته خجالت زدگی های خوب است که خیلی چیزها را یادمان می آورد؛ مثلا این که به اندازه سیمین دانشور و جلال آل احمد خوانده ایم؟ یا مثل بزرگ علوی و شاملو و حسینقلی مستعان به زبان های دیگر هم مسلط هستیم؟ خلاصه، کجای کاریم و آیا در همین جوانی، چنته مان پر است؟سیمین دانشور؛ 27 سالگی متولد: 1300 27 سالگی: انتشار اولین مجموعه داستان از یک زن ایرانی با نام «آتش خاموش» 48 سالگی: انتشار «سووشون»

خبرگزاری ایسنا: سخنگوی سازمان ثبت احوال کشور درباره شرایط تغییر اسامی مذهبی در شناسنامه افراد، گفت: اسامی مذهبی تنها قابل تغییر به اسامی مذهبی دیگر و آن هم منوط بر غالب بودن فراوانی نام منتخب ثانویه است.سیفالله ابوترابی درباره شرایط تغییر نام مذهبی اظهار کرد: تغییر نام مذهبی به یک نام مذهبی دیگر امکان پذیر است و آن هم منوط بر این است که فراوانی نام منتخب ثانویه بیشتر از نام اولیه باشد. یعنی بایستی مشخص شود فراوانی کدام اسم غالب است و در صورتی که فراوانی اسم منتخب ثانویه بیشتر از اسم اولی باشد امکان تغییر نام وجود خواهد داشت.وی افزود: افرادی که اسامی غیر مذهبی و غیرمتعارف دارند، میتوانند با مراجعه به سازمان ثبت احوال درخواست خود را اعلام و نسبت به تغییر نام خود اقدام کنند. مدتی است که امکان تغییر نام در ثبت احوال امکان پذیر شده است و دیوان عدالت نیز در هفتههای گذشته صحت آن را تأیید کرده است. یعنی افراد واجد شرایط با مراجعه به ثبت احوال میتوانند مراحل تغییر نام را طی کنند و دیگر نیازی به مراجعه به محاکم قضایی نیست. همچنین افراد 18 سال به بالا و افراد کمتر از 18 سال که دارای حکم رشد باشند، پدر یا جد پدری با ارائه شناسنامه خود جهت فرزندان کمتر از 18 سال وسرپرست قانونی ( قیم ، امین ، وصی ) برای افراد صغیر و محجور، + نوشته شده در جمعه نوزدهم آبان ۱۳۹۶ساعت 10:41&n

سفر عتبات ناصرالدین شاه قاجار، در فاصله زمانی ۲۰ جمادیالثانی الی غرّه ذیحجه سال۱۲۸۷ ه.ق روی داد، یعنی سه سال قبل از سفر اول فرنگستان. این مسافرت حدود 5ماه طول کشید.در این سال ناصرالدین شاه، ظاهراً بدون مقدمه آهنگ سفر به عتبات را نمود، البته از قبل قرارچگونگی پذیرایی از وی و اردویی که باید همراه باشد بین دربار عثمانی و سفیر ایران درآنجا (میرزا حسین خان مشیرالدوله، صدراعظم بعدی) داده شد. اردوی همراه شاه عبارت بود از اکثر شاهزادگان، رجال و حرمخانه و افواج و سواره و توپخانه اردو را همراهی میکردند. ریاست این اردو با سلطان مراد میرزا حسام السلطنه بود. شاه ازطریق ساوه به همدان و از آنجا به کرمانشاهان رفته و از خانقین وارد خاک عثمانی شد. تحت کاردانی میرزا حسین خان مشیرالدوله که از استانبول تا کرمانشاهان به استقبال آمده بود، ناصرالدین شاه طی سفر، همه جا از طرف عثمانیها مورد احترام قرار گرفت و بین شاه و عبدالعزیز خان تلگرافات تهنیت ورود و عید فطر رد و بدل شد و خدمات مثبت توأم با تیزهوشی مشیرالدوله، موجب جلب محبت شاه نسبت به وی شد و چنانچه نقل شده، شاید از همین جا بود که ارتقای او را به مقام صدارت در ضمیر گذرانید. پس عجالتاً در بغداد، دستخط وزارت عدلیه و اوقاف را برای او صادر و او را همراه خود به تهران آورد.اعتماد السلطنه از قول میرزا حسین خان مشیرالدوله نقل میکند که: «در اسلامبول بو

در بـیستم مـاه مـه ۱۹۲۱ زنی ضعیف و باریک اندام که لباسی سیاه بر تن داشت در کاخ سفید، مقر ریاست جـمهوری آمریکا، در برابر دستهای از افراد مشخص و دانشمندان بهنام که برای ملاقاتش دعوت شده بـودند، ایستاده بود.رئیس جـمهور آمریکا آن زن سیاه پوش را که شیشهٔ کوچکی از رادیوم را در روبروی خود گرفته بود به حضار آن جلسه معرفی کرده و چنین گفت: «چه سعادتمند و دولتیار بودهاید که توانستهاید این کشف بزرگ را بخاطر بشریت انجام دهـید. کار شما جاودانی است و خدمتی که تعهد کردهاید برای بشریت بسیار سودمند و مهم است.» آن مقدار نمک درخشندهای که در آن شیشه دیده میشد و بر روی هم به قدر یک انگشتانه بیش نبود، حـاصل زحـمات ۵۰۰ تن از افراد کوشا و با تجربه و مجهز به همهٔ وسائل علمی بود که یک سال تمام از ۵۰۰ تن مواد معدنی، با کار کوشش مداوم بدست آورده بودند. اما در اصل این مادهٔ پرارزش و کمیاب را بیست و چـهار سـال قبل، همین زن سیاهپوش موقر، ماری کوری، به دست آورده و بدین معجزه علمی توفیق یافته و راه را برای دگران هموار ساخته بود.مانیا، دختر لهستانی، که بعدها ماری کوری نامیده شد با شوهرش، بـا وسـایلی بسیار کم و سرمایهای بسیار ناچیز در اطاقکی بسیار پست و واگذاشته، در شهر پاریس موفق به اکتشاف عنصری تازه بنام رادیوم گردید، که بعدها در ردیف مهمترین کشفیات علمی در تاریخ پیشرفت علمی انـسان ثـبت گـردید و نام ای

چراغ قویون (چراغ بگذارید)؛ کاسیبلار گلسینلر (فقرا بیایند)؛ قویمایین نامرده موحتاج اولسونلار (نگذارید محتاج نامردان شوند)، یوخسولارین قارنین دویورون (شکم فقرا را سیر کنید)، آجیلیغی سوندورون (تلخیها را از بین ببرید)، تبریزی ساتمایین (تبریز را نفروشید)... یاشاسین ایران یاشاسین مشروطه (زندهباد ایران زندهباد مشروطه)... این آخرین دیالوگ ستارخان در تئاتر اتابک پارکینین تراژدیسی، به کارگردانی سیروس مصطفی است که چندی پیش در چند شهر ایران و چند کشور دیگر روی صحنه رفت و مورد استقبال مخاطبان قرار گرفت. این دیالوگها برگرفته از وصیتنامه مردی است که سردار ملی نام گرفته و سهمش از روزگار ما تنها تابلوی چند خیابان و کوچه است. دو یادگار ستارخان؛ یعنی خانهاش در تبریز با درهای بسته و تختهسنگی سیاه در «شهرری» که زیر آن آرمیده به دست فراموشی سپرده شدهاند. ستارخان چگونه به امیرخیزی آمد؟ ستار در ٢٨ مهر ١٢٤٥ در روستای بیشک ورزقان که امروزه به آن «سردار کندی» میگویند به دنیا آمد. برادر بزرگش، اسماعیل، در ایام جوانی به دستور حاکم وقت به دلیل مخالفت با شاه دستگیر و اعدام شد. پس از این حادثه بود که حاجحسن همراه خانواده به محله امیرهقیز (امیرخیزی) تبریز مهاجرت کرد. ستارخان پس از حضور در تبریز به عیاری پرداخت. پدرش قبل از مرگ وصیت کرد او انتقام برادرش را از قاجارها بگیرد. آغاز استبداد صغیر وقتی

هفته نامه صدا - سهیلا تقوی نژاد: هیچ تاریخی از ریاضیات، نجوم، جغرافیا، انسان شناسی و یا تاریخ دین بدون تاکید بر سهم عظیم ابوریحان بیرونی کامل نیست.ابوریحان محمد بن احمد بیرونی، که اغلب به عنوان «ابوریحان بیرونی» شناخته می شود (متولد 5 سپتامبر 973 در خوارم – در ازبکستان امروزی -، متوفی در تاریخ 13 دسامبر 1048 در غزنین، افغانستان امروزی) پژوهشگر و متخصص ایرانی قرن یازدهم بود.او همکار ابن سینا و ابن مسکویه از دانشمندان هم دوره خود بود که در یک مرکز علمی و دانشگاهی تحصیل کردند که توسط ابوالعباس خوارزمشاهی تاسیس شده بود. او همچنین به قلمروی سلطان محمود غزنوی به آسیای جنوبی یا آسیای مرکزی (افغانستان امروزی) سفر کرد (که پسر و جانشینش مسعود، حامی اصلی وی بود) و در کمپین های خود در هند (در سال 1030) با زبان های مختلف هندی آشنا شد و مطالعات خود درباره دین و فلسفه مردم آنجا را در کتاب «تواریخ هند» نوشت. بیرونی کتاب های خود را به زبان عربی و فارسی نوشت، هر چند او به دست کم چهار زبان دیگر نیز مسلط بود: یونانی، سانسکریت، سیریانی و احتمالا زبان عبری.او که اولین دانشمند مسلمان علاقه مند به مطالعه هند و سنت برهمایی بود، به عنوان هندشناس و پدر علم زمین شناسی و انسان شناسی توصیف شده است. وی همچنین یکی از اولین شارحان پیشرو در روش های علمی تجربی بود و روش تجربی را به مکانیک و کانی شناسی معرفی کرد. بیر